زبانت ار چه پوشندۀ راز تست

کنون از چه گشتست آن سرمه دود

گمانی که رازت ندانم همی

ز چهرت چو نامه بخوانم همی

همی رنگ چهرت بگوید درست

رخت پیش بد چون یکی گلستان

در آن گلستان هر گلی دلستان