گهر گرچه افتد به کف بی سپاس

پرستار تست او و، من بنده ام

گر اکنون نه آنی که بودی ز پیش

بر من همانی وزان نیز بیش

گرامی بود نزد گوهرشناس

درنگ آور ایدر،همی زی به ناز

بود کاید آن بخت برگشته باز