گر آن مار کتف اهرمن چهره مرد

به پیش مهان و به پیش کهان

چو بشنید زابل شه این گفتگوی

به جم گفت هان چارۀ خویش جوی

بداند، برآرد ز من وز تو گرد

سر من ز بهر تو از پیش گیر

غم من مخور تو سر خویش گیر