یکی نعره زد کآب خون شد در ابر

تو گویی که کوهیست از شنبلید

که باد وزانش از بر آتش دمید

دلاور ز گفت پدر چون هژبر

یکی تیز کرد از پی جنگ چنگ

بر آهخت گلرنگ را تنگ تنگ

چنان تاخت تند ارغن سنگ سم