دمان اژدهاییست کز جنگ او

نه شیری که شاید به شمشیر کشت

نه دیوی که آید به خم کمند

نه گردی کش از زین توانی فکند

سته شد جهان پاک بر چنگ او

زدندش بسی تیر مویی ندوخت

تنش هم ز نفظ و ز آتش نسوخت