شما را می و شادی و بم و زیر

بس امید کانجام آن هست مرگ

بدو گفت گرشاسب مندیش هیچ

تو از بهر شه بزم و رامش بسیچ

من و اژدها و که و گرز و تیر

اگر کوه البرز یک نیمه اوست

سرش کنده گیر از که آکنده پوست