به سینه زمین در به تن سنگ سای

ز برش ار پریدی عقاب دلیر

بیفتادی از بوی زهرش به زیر

کهی جانور بد رونده ز جای

چو سیل از شکنج و چو آتش ز جوش

چو برق از درخش و چورعد از خرو

سرش بیشه از موی وچون کوه تن