چو سیل از شکنج و چو آتش ز جوش

بیفتادی از بوی زهرش به زیر

کهی جانور بد رونده ز جای

به سینه زمین در به تن سنگ سای

چو برق از درخش و چورعد از خرو

سرش بیشه از موی وچون کوه تن

چو دودش دم و همچو دوزخ دهن