بدان تا تو با بزم باشی و سور

تو آن جاه ازو دان، نه از خویشتن

چو فرهنگی آموزی اش نرم باش

به گفتار با شرم و آزرم باش

مگرد از پرستیدن شاه دور

چو نزدش بوی بسته کن چشم وگوش

برو جز به نرمی زبانی مکوش