برو جز به نرمی زبانی مکوش

بدان تا تو با بزم باشی و سور

مگرد از پرستیدن شاه دور

چو نزدش بوی بسته کن چشم وگوش

زکس های او بد مران پیش اوی

سخن ها جزآن کش خوش آمدمگوی

رهی و اسپ و آرایش و فرش و ساز