زصندوق پیل ازبس آتش که ریخت

که موجش همه خون بد و میغ گرد

درو مرگ همچون نهنگ دژم

همی جان کشید از دلیران به دم

تو گفتی همی ابر بیجاده بیخت

ز هرسو به گرداب خون شد همی

ندانست گردون که چون شد همی