نهاد از کمین سر که سالار بود

گریزان سپه دید بی هوش و تیو

سواران به زیر پی پیل خوار

پیاده نگون زیر نعل سوار

عمودش ز پولاد بالار بود

همی تاخت هر سو ز پیش سپاه

گزیدندگان را همی بست راه