همی تاخت هر سو ز پیش سپاه

پیاده نگون زیر نعل سوار

نهاد از کمین سر که سالار بود

عمودش ز پولاد بالار بود

گزیدندگان را همی بست راه

سپه را چنین پنج ره باز گاشت

به صد چاره بر جایگهشان بداشت