همی گفت ازینسان و از خشم وکین

که گیتی به رنج آمد از سوختن

ز ریگ از فزون مرشما را شمار

ز خونتان برم تا بخارا بخار

نهاده یکی پای بر پشت زین

همه هندوان دل شکسته شدند

به جان و دل از بیم خسته شدند