نهاده یکی پای بر پشت زین

ز ریگ از فزون مرشما را شمار

ز خونتان برم تا بخارا بخار

همی گفت ازینسان و از خشم وکین

همه هندوان دل شکسته شدند

به جان و دل از بیم خسته شدند

نیارست با او کس آویختن