شده شاد مهراج بر تیغ کوه

چنان کآتش از هیزم سوخته

چنین جنگ بد تا شب آمد فراز

چو شب تنگ شد جنگ چیدند باز

همی هر زمان نعره زد با گروه

فرستاد نزد سپهدار کس

که آمد شب از جنگ و پیکار بس