تو با تیغ گفتی به رزم اندرست

پس آنگه نشستند در بزم شاد

سپهبد بر اورنگ و دل شادکام

به پیش اندرون گرز و ، بر دست جام

به با جام شادی به بزم اندرست

چو آسود با می به مهراج گفت

که با دل زدم رای اندر نهفت