چو آسود با می به مهراج گفت

به پیش اندرون گرز و ، بر دست جام

تو با تیغ گفتی به رزم اندرست

به با جام شادی به بزم اندرست

که با دل زدم رای اندر نهفت

ز دشمن سپه بیشمارند پیش

ز ما هر یک ایشان هزارند بیش