چنین گفت مهراج کز سروران

چو شه شد ، سپه چو تن بی سرست

گرامی همیشه به بویست مشک

چو شد بوی چه مشک و چه خاک خشک

به نزد بهو زین سپاه گران

همین چار سالار بودند گرد

که بنمودی از تیغشان دستبرد