در آن نغز باغ آبگیری گلاب

همی جز به یادش ننوشید می

یکی باغ زرین بدش پیش تخت

ز گوهرش بار ، از زبرجد درخت

ز در سنگ و ریگش همه مشک ناب

مر آنرا به گرد سپهدار داد

جز آن ، چیزش از گنج بسیار داد