نگیری مرا ، دام برچین ز راه

دهم گنج و جاهت به دیگر کسان

برد گرگ دل ، دیده ات کرکسان

بدین خیره گفتارهای تباه

به من تاج و تخت شهی چون دهی

که هست از تو خود تخت شاهی تهی

یکی را به ده در ندادند جای