سر تیغ چون خون فشان میغ شد

برآمیخت با هم سپید و سیاه

پر از خشم شد مغز و پر کینه دل

ز دل خاست خون و ز خون خاست گل

دل میغ پرتابش تیغ شد

بپرید هوش زمانه ز جوش

بدرید گوش سپهر از خروش