ز که با سپه نعره برداشتی

نهاده ز که دیده بر ترگ اوی

اگر گردی از زین ربودی ز جای

وگر زنده پیلی فکندی ز پای

غو کوس از چرخ بگذاشتی

مه پیلبانان شد آگه که بخت

ربود از بهو تخت و ، شد کار سخت