غو کوس از چرخ بگذاشتی

اگر گردی از زین ربودی ز جای

وگر زنده پیلی فکندی ز پای

ز که با سپه نعره برداشتی

مه پیلبانان شد آگه که بخت

ربود از بهو تخت و ، شد کار سخت

نه با چرخ شاید به نزد آزمود