از آن پس به من کی رسد باد نیز

پس اندر گه راز گفتن نهان

زنم بر برش دشنه ای ناگهان

سر آرم برو کار گیرم گریز

من این کرده وز شب جهان تیره فام

که داند که من که ورا هم کدام

بهو شاد شد گفت اگر ز آنکه بخت