من این کرده وز شب جهان تیره فام

زنم بر برش دشنه ای ناگهان

سر آرم برو کار گیرم گریز

از آن پس به من کی رسد باد نیز

که داند که من که ورا هم کدام

بهو شاد شد گفت اگر ز آنکه بخت

برآرد به دست تو این کار سخت