ز نزدش نجنبید گرشاسب هیچ

شنیدند هر کس ز بیرون خروش

دویدند و دیدند دیوی نگون

روان از دهان و بناگوش خون

نفرمود کس را به خونش پسیچ

چو هش یافت لز زنده بر پای خاست

بغلتید در خاک و زنهار خواست