که پای ترا بر زمین نیست جای

ز بس تیزی زنگی تیز رو

بدو پهلوان گفت چندین مدو

همانا کت از پر مرغ است پای

سیه گفت در راه گاه شتاب

چنانم کم اندر نیابد عقاب

به تیزی به از اسپ تازی دوم