به تیزی به از اسپ تازی دوم

که پای ترا بر زمین نیست جای

سیه گفت در راه گاه شتاب

چنانم کم اندر نیابد عقاب

سه منزل به یک تک به بازی دوم

بخندید گرشاسب گفتا رواست

بدو تیز چندان کت اکنون هواست