سپهدار گفتا تو آرام گیر

بهو را ببینم به خواری و بند

بیا بزم شادی بر او بریم

بداریمش از پیش و ما می خوریم

چو دشمن گرفتی به کف جام گیر

تو بنشین به جای بد اندیش تو

که او را خود آرم کنون پیش تو