که بایست شد با منت جنگجوی

چنین گفت کای گشته از جان نمید

تهی از هنر همچو از بار بید

چه کردم به جای تو از بد بگوی

به گیتی همی مانی ای بدگهر

که هر چند به پروری زشت تر

به اندرز چندم پدر داد پند