بتر هر زمان مردم بدگهر

همی جای من خواهی از من تهی

کسی کش بود دیده از شرم پاک

ز هر زشت گفتن نیایدش باک

که گوساله هر چند مه گاو تر

برآشفت گرشاسب از کین و خشم

بزد بر بهو بانگ و بر تافت چشم