که گوساله هر چند مه گاو تر

کسی کش بود دیده از شرم پاک

ز هر زشت گفتن نیایدش باک

بتر هر زمان مردم بدگهر

برآشفت گرشاسب از کین و خشم

بزد بر بهو بانگ و بر تافت چشم

بفرمود تا هر که بدخواه و دوست