کشیدند صف پیش پرده سرای

چو گردون پیروزه از جوشنش

بکند آن همه کوکب روشنش

سپاه بهو رزم را کرد رای

ندیدندش و جست هر کس بسی

فتادند ازو در گمان هر کسی

گه بگریخت در شب نهان از سپاه