به پوزش همه لابه ساز آمدند

به شهر از مهان هر که بد سرفراز

همه هدیه و نزل کردند ساز

به ره پیش مهراج باز آمدند

که گر شد بهو دشمن شهریار

ز ما کس نبد با وی از شهر یار

ز بهر تواش بنده بودیم و دوست