ز بهر تواش بنده بودیم و دوست

به پوزش همه لابه ساز آمدند

که گر شد بهو دشمن شهریار

ز ما کس نبد با وی از شهر یار

کنون ما که ایم ار گنه کار اوست

به جای گنهکار بر بی گناه

چو خشم آوری نیست آیین و راه