چنین گفت کایدر بسست از شگفت

برینگونه آن کوه خرم ز چیست

براو نشان کف پای کیست

پرستنده پیر آفرین بر گرفت

هم از گونه گون گوهر آبدار

هم از عود و کافور و هم میوه دار

از آن آن که ایدون خوش و خرمست