چه نازی به دیبا و خز و سمور

جوانیت پیری ، درستیت درد

پس آنکو چنین با تو باشد به کین

تو او را چرا دوست داری چنین

که خواهد تنت را خورد کرم و مور

بسی چاره ها سازی و داوری

بری رنج تا گنج گرد آوری