بسی چاره ها سازی و داوری

تو او را چرا دوست داری چنین

چه نازی به دیبا و خز و سمور

که خواهد تنت را خورد کرم و مور

بری رنج تا گنج گرد آوری

سرانجام بینی شده باد رنج

به تو رنج ماند به بدخواه گنج