بدو گفت روز و شب اند این دو راست

همه ساله تازان سیاه و سمند

سواران هر دو به ره تیز پای

هم اندر تک و هم بمانده به جای

سوارانش ماییم و ره عمر ماست

از ایشان ره ما به منزل فراز

یکی راست کوتاه و یکی دراز