نه کم گردد ار زو ببخشد بسی

سخن های دانا که نیکو بود

برد هر کسی باز با او بود

نه سیر آید از گنج دانش کسی

همان آینه مرد دانا شناس

که دارد به دانش ز یزدان سپاس

روان تنش زاندرون و برون