روان تنش زاندرون و برون

نه کم گردد ار زو ببخشد بسی

همان آینه مرد دانا شناس

که دارد به دانش ز یزدان سپاس

ببیند بداند دو گیتی که چون

به از گنج دانش به گیتی کجاست

کرا گنج دانش بود پادشاست