ز درویش نادان دل خیره سر

دل از ترس یزدان ندارد دژم

که داند کز ایزد نباشد ستم

کسی نیست بدبخت وکم بوده تر

که نه چیز دارد نه دانش نه رای

نژندیش بهره به هر دوسرای

مرا دانش این بد که گفتم نخست