که نه چیز دارد نه دانش نه رای

که داند کز ایزد نباشد ستم

کسی نیست بدبخت وکم بوده تر

ز درویش نادان دل خیره سر

نژندیش بهره به هر دوسرای

مرا دانش این بد که گفتم نخست

ازین به روا باشد ار نزد تست