کشیدی، شدی خفته بر خاک پست

کبابه به هر جای بسیار بود

که هریک مه از نار بر بار بود

گیا بد که چون سوی او مرد دست

جو زو مرد کف باز برداشتی

ز پستی دگر سر برافراشتی

نمودند دیگر گیاهی سپید