بدی دود گون روز بر دشت و راغ

ز پستی دگر سر برافراشتی

نمودند دیگر گیاهی سپید

سیاهش گل و بیخ چون سرخ بید

شب از دوردرتافتی چون چراغ

گیا بد که چون سنگ آهن ربای

کشد آهن ، او زر کشیدی ز جای