کشد آهن ، او زر کشیدی ز جای

بدی دود گون روز بر دشت و راغ

شب از دوردرتافتی چون چراغ

گیا بد که چون سنگ آهن ربای

دگر سنگ بد نیز کز دور سیم

ربودی ورا زیر و گشتی دو نیم

ز گلها گلی بد نیز که هرکس ببوی