دگر دید بر مرز دریای ژرف

کز ایشان یکی را کند دستگیر

گریزنده یک پای از آنسان شتافت

که اسپ دوان گردش اندر نیافت

یکی گرد کوه از سپیدی چو برف

همه که چنان روشن و ساده بود

که یک میل ازو تابش افتاده بود