روان راهش و چهره را رنگ نه

زمانه بر الماس مرجان نشان

به مرجان در از بردن جان نشان

ز جان سیر گردان و وز جنگ نه

ز چرح اختر از بیم بگریخته

شب از روز دست اندر آویخته

پری بی هش از بانگ و دیوانه دیو