زمین پر ز آوای و که با غریو

ز چرح اختر از بیم بگریخته

شب از روز دست اندر آویخته

پری بی هش از بانگ و دیوانه دیو

به زنهار دهر و به افغان سپهر

به اندرز ماه و به فریاد مهر

سپهدار بر کرد شولک ز جای